พะยอม

ข้อมูลนี้ได้รับการตรวจสอบแล้ว

รูปภาพ  
(คลิ้กที่ภาพเพื่อดูรูปและขนาดจริง)
ป่าแม่คำมี จ.แพร่
(คลิ้กที่ภาพเพื่อดูรูปและขนาดจริง)
ป่าแม่คำมี จ.แพร่
(คลิ้กที่ภาพเพื่อดูรูปและขนาดจริง)
ป่าสงวนแห่งชาติป่าสีสุก (ป่าดงเซ) จ.อุบลราชธานี
(คลิ้กที่ภาพเพื่อดูรูปและขนาดจริง)
ป่าลำน้ำน่านฝั่งขวา จ.อุตรดิตถ์
(คลิ้กที่ภาพเพื่อดูรูปและขนาดจริง)
ป่าสงวนแห่งชาติเเม่วงก์-เเม่เปิน จ.นครสวรรค์
   
ข้อมูลชื่อ
view: 364
 
ชื่อทั่วไป
Name
พะยอม
ชื่อท้องถิ่น
Local Name
กะยอม (เชียงใหม่) ขะยอมดง พะยอมดง (เหนือ) แคน (เลย) พะยอมทอง (สุราษฎร์ธานี ปราจีนบุรี) ยางหยวก (น่าน)
ชื่อสามัญ
Common Name
Black Sal
ชื่อวิทยาศาสตร์
Scientific Name
Shorea roxburghii G.Don
   
Taxonomy  
Kingdom Plantae
Division Magnoliophyta
Class Magnoliopsida
Order Malvales
Family Dipterocarpaceae
Genus Shorea
Specific epithet roxburghii
Variety
   
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ประเภทพืช พืชดอก
 
บรรยายลักษณะ
ต้น:ไม้ต้นขนาดกลางถึงใหญ่ ความสูง 15-30 เมตร เป็นไม้กึ่งผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ลำต้นค่อนข้างเปลาตรง
ใบ:ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปใบแบบขอบขนาน ขนาดของใบ 3.5-4x8-10 เซนติเมตร ขอบใบเป็นคลื่นและมีขนสั้นๆ และอ่อนนุ่มติดตามขอบใบ ฐานใบแหลม หรือทู่ ปลายใบแหลม เนื้อใบบาง ท้องใบมีขนนิ่ม หลังใบมีขนนิ่มในใบอ่อน ขนสีเขียวปนน้ำตาล ไม่มีหูใบ เส้นใบโค้งแบบคันศร เส้นแขนงใบ 15-20 คู่ ท้องใบสีน้ำตาล
ดอก:ดอกเป็นช่อแบบแยกแขนง (panicle) ออกเป็นช่อใหญ่ตามปลายกิ่งหรือตามกิ่งเหนือรอยแผลใบ กลีบเลี้ยง 5 กลีบ สีน้ำตาลอมเขียวหรือสีคล้ำ โคนกลีบเชื่อมติดกัน ส่วนปลายกลีบจะหยักเป็นฟันเลื่อย กลีบดอกมีจำนวน 5 กลีบ โคนกลีบซ้อนทับกัน ปลายกลีบดอกจะแยกและจีบเวียนตามกัน กลีบดอกสีขาวหรือเหลืองอ่อน ดอกมีกลิ่นหอม เกสรเพศผู้จำนวน 15 อัน อยู่รวมเป็นกระจุกรอบเกสรเพศเมีย เกสรเพศเมียมีรังไข่ 3 ช่อง แต่ละช่องมี 2 ออวุล ออกดอกในเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์
ผล:ผลแห้งและไม่แตก ผลผิวแข็ง รูปกระสวยปลายแหลม มีปีก 5 ปีก ที่เจริญมาจากส่วนของกลีบเลี้ยงและแยกจากตัวผล ปีกยาว 3 ปีก ขนาด 1x8-10 เซนติเมตร ปีกสั้น 2 ปีก ยาว 6 เซนติเมตร เส้นปีกตามยาวมี 7-9 เส้น ฐานของปีกจะเรียบและหุ้มตัวผลมิด ปีกสีน้ำตาลแดง ตัวผลสีน้ำตาล มีผลระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม
เปลือก:เปลือกนอกสีน้ำตาล แตกแบบสี่เหลี่ยม เปลือกในสีน้ำตาลอ่อนปนเหลืองและมีทางสีน้ำตาลแก่ผ่าน
อื่นๆ:
   
นิเวศวิทยาและการกระจายพันธ์
  ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา และป่าเต็งรัง ทั่วทุกภาค สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 60-1,200 เมตร
   
การใช้ประโยชน์ สมุนไพร,ที่อยู่อาศัย,เครื่องจักสานและเครื่องใช้สอย,ชันใช้ผสมน้ำมันทาเรือ ยาแนวเรือ
   
สถานภาพพืช (ตามหลัก IUCN ปี 1994)
 
  • ไม่อยู่ในบัญชี IUCN ปี 1994
  •    
    สถานภาพพืช (ตามหลัก IUCN ปี 1994-2001 Version 3.1-2001)
      EN = Endangered (ใกล้สูญพันธุ์)
       
    พระราชกฤษฎีกา กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530
      ประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดา
       
       
    สำรวจเจอที่
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าเขากระยาง
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าสาลีก
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงภู
  • ป่าคำหัวแฮด
  • ป่าหนองแปน
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาสวนกวาง
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าสีสุก
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่คำมี
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่ายางน้ำกลัดเหนือและป่ายางน้ำกลัดใต้
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าภูโหล่ย
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงโพนทราย
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่จางฝั่งซ้าย
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าลำน้ำน่านฝั่งขวา
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าสีสุก(ป่าชุมชนดงเซ)
  • ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่วงก์ – แม่เปิน
  •    
    บันทึกเพิ่มเติม
    ไม้พระราชทางจังหวัดพัทลุง
       
     
    อัพโหลดข้อมูลภาพ

    ในระบบนี้ใช้งานได้ดีในบราวเซอร์ IE และ Firefox